یک سال ديگه هم فرا رسيد... به سرعت برق و باد... یک سال دیگه از سالگرد میلاد هشتمین گوهر تابناك آسمان امامت و ولایت ، حضرت ثامن الحجج ، آقا امام رضا (ع) ، كه با عرض ادب و احترام خدمت شما سروران و بزرگواران ارجمند و اميد به اينكه همه ما لايق باشيم و مورد عنايت خاصه آن حضرت قرار گيريم ، اين ميلاد خجسته را پيشاپيش حضور يكايك شما عزيزان تبريك و تهنيت عرض مي نمائيم

خوش به حال اونهائی كه امروز افتخار پابوسی اون حضرت رو دارند . خیلی ها دلشون میخواست الان تو صحن و سرای با صفاش بودند . شاید من و شما هم الان دلمون پر میكشه تا حتی برای مدتی كوتاه سفری داشته باشیم به جایگاهی چه بسيار زيبا از ملکوت... به قطعه ای از بهشت ! اما در زمین ... جائیكه همه غم های دنیا رو از یادمون میبره و با زیارت بارگاه مقدسش روحمون تازه میشه... جائیكه هیچگونه زشتی ای نیست... روح انسان آزرده نمیشه... دلها همه شکسته است اما از شوق حضوری كه در جایگاهش مهربانی هست و لطف بیكران... عطر بالهای فرشتگان مشام رو نوازش میده... كبوترهای معصوم حرم پایبندی و آزادگی رو نوید میدن... حضوری پر عطوفت از آقامون احساس میشه... خواسته ها بزرگ است و اشک چشم مستمر...

حرف زیاد است... خیلی چیزها گفتنی نیست... مثل درک عظمت خواندن دو رکعت نماز پایین پای حضرت رضا(ع)... شاید از زمان گفتن تکبیر احساس می کنی که در باغهای بهشتی.. و در کنار ایشون و دیگر صالحان، خدای مهربان رو ستایش میکنی هرگز نمی تونی لذت و صفاي اونجا بودن رو درک کنی مگر اینکه خودت تجربه کنی... خدا كنه قسمت همه دلباختگان اون حضرت بشه كه توفیق حداقل یه امروز رو داشته باشند تا در برابر عظمت و بزرگواری آقا دلشون مصفا بشه... شاید دلت تنگ شده ! برای خیلی از معنویت هایی كه نظیرش هیچ جای دیگه نیست... شاید بخوای دستهای نیازمندت رو بسوی آقا دراز كنی و زمزمه كنی كه یا علی ابن موسی الرضا ، دلم ، ایمانم و همه باورم را به مشبكهای ضریحت كه همانا پنجره های آسمانند گره زده ام... شاید هم بخوای دلتنگی هاتو نجوا كني

...

خیلی چیزها شاید از ادراك آدمی بدور باشه... ممكنه هنوز فرصتش پيش نيومده تا خودتو در اونجا احساس كني در حاليكه ميتوني دلت رو از همينجا روانه كني به حرم آقا... چرا كه : گداي كوي رضا شو كه آن امام رئوف به سينه ي احدي دست رد نخواهد زد... آره ! وقتی با معرفت و توجه ، با چشم دل و خلوص نيت قدم بگذاری به حرم معطر و مطهر آقا امام رضا، اطمينان داشته باش كه حضور و گرمای خورشید رو حس می کنی... انوار طلاییش نوازشت می کنه... اونجا احساس آرامش و امنیت کامل میکنی... دیگه دلت کم نمی خواد... چون سفره پهنه... و میزبان کریم است و رحیم است و مهمان نواز... فقط باید سعی کنی میهمان خوبی باشی و ملتمسین دعا رو هم از یاد نبری...